sinavkizi'den alıntı
Neden öyle söylüyorsun yâhu. :))) Bir silindirin içerisine yerleştireceğin kürenin en büyük hacmini geometrik yol ile de bulabilirken, integral de işini görmez mi. Yöntemini farklı tutman etkinliğine keyif katıyor. Tabii örneğin tam ölçüşmediğinin ayırdındayım ancak teşbihte hatâ olmaz. :) Senin beni anladığını düşünüyorum yâni. Orijinalini de, ikincil yorumunu da gâyet hoş buluyorum. Aslı ile, seneler öncesinde dahi aynı hissiyâtın taşınabildiğini görebilmenin yaşattığı bir anısal haz var. Yeni yorum ise; bu hâtıranın bugün de ayakta tutulabildiğini, bunu da çağın müzikal getirilerinden nasiplenerek ifâ ettiğini ispât ediyor. Bunu basitçe dede-oğul-torun ilişkisine de benzetebiliriz. Bu, babama ve dedeme ayrı ayrı "zaman beni sizlerden farklılaştırıyor ama ben sizi hâlâ anlayabiliyorum"u dillendirmek gibi bir nev-i. Çağdaki farklılığımız, ne onları ne de beni yanlış kılıyor. Hâlâ aynı frekansta seyretmek de devinime aykırı olurdu, sanat da bu devinimden payını alıyor. Düşüncelerim bunlar. :) Bu arada; parçanın bitiminde tavsiye kategorisindeki parçalarda "Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim" ile rastlaştık. O da pek güzelmiş. Buna sebep sensin Heisenberg, teşekkür ederim. :) Hayırlı sahurlar...